2. Τι γνωρίζουμε για το νερό;

2. Τι γνωρίζουμε για το νερό;

Γνωρίζουμε τη βασική διάταξη του μορίου του νερού.

Το μόριο του νερού έχει μελετηθεί εκτεταμένα. Αποτελείται από:

  • Ένα μόριο οξυγόνου, το οποίο έχει αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο -2.
  • Δύο μόρια υδρογόνου, τα οποία έχουν θετικό ηλεκτρικό φορτίο +1έκαστο.
  • Έτσι, δημιουργείται ένα ομοιόμορφα ισορροπημένο μόριο: ένα δίπολο.

Ανοιχτή ερώτηση:

Ο τρόπος με τον οποίο αλληλοεπιδρούν τα μόρια του νερού μέσα σε μια μάζα νερού είναι ακόμα υπό συζήτηση και πολλές θεωρίες δεν περνούν τις εξετάσεις,, καθώς δεν δίνουν απάντηση σε όλα τα ερωτηματικά, και δεν δίνουν εξήγηση στις «ανωμαλίες».

Θα λέγαμε ότι, προκειμένου μια θεωρία να είναι έγκυρη, δεν θα πρέπει αυτή να παραβιάζει τους βασικούς νόμους της φυσικής ή της φύσης.

  • Μια εν μέρει σωστή ή μια λανθασμένη θεωρία θα παρουσιάζει εξαιρέσεις στον κανόνα.
  • Μια σωστή θεωρία δεν παρουσιάζει εξαιρέσεις στον κανόνα.

Αλληλεπίδραση των μορίων H2O

Αρχίζουμε να παίρνουμε πραγματικές απαντήσεις μόλις αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι το νερό έχει τη δυνατότητα διαχωρισμού των φορτίων.

  • Τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια είναι οι βασικές μονάδες φορτίου.
  • Αυτά έλκονται μεταξύ τους, επειδή το ένα έχει θετικό φορτίο και το άλλο αρνητικό.
  • Τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια παίζουν κεντρικό ρόλο όσον αφορά τη συμπεριφορά του νερού.

Ομάδες μορίων νερού έχουν τη δυνατότητα διαχωρισμού των φορτίων και μπορούν να δημιουργήσουν, και όντως δημιουργούν περιοχές σαφώς διαφορετικού φορτίου.

Exclusion Zone Demo

Μάζα Νερού: Από αριστερά προς τα δεξιά: Επιφάνεια, Περιοχή Αρνητικού Φορτίου, Περιοχή Θετικού Φορτίου. Η εικόνα από τον Gerald H. Pollack, PhD –Καθηγητή Βιομηχανικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον

Η πρώτη απόδειξη ότι το νερό έχει τη δυνατότητα διαχωρισμού των φορτίων δόθηκα από τον Λόρδο Κέλβιν με την εφεύρεση του «Σταγονόμετρου» Κέλβιν το 1867.

Αξιοσημείωτο είναι το ότι το «Σταγονόμετρο» Κέλβιν επιτύγχανε τον διαχωρισμό φορτίων από μία μεμονωμένη πηγή νερού.

Αυτές οι σταγόνες νερού μπορούν να δημιουργήσουν ηλεκτρικό ρεύμα χιλιάδων βολτ.

Πώς διαχωρίζεται το φορτίο στο νερό;

Ο καθηγητής Gerald H. Pollack από το πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον έκανε μια επαναστατική ανακάλυψη όταν εντόπισε ότι αναπτύσσεται αρνητικό φορτίο στα σημεία όπου το νερό έρχεται σε επαφή με ένα άλλο υλικό ή στοιχείο.

Το μέγεθος αυτής της ζώνης του αρνητικά φορτισμένου νερού εξαρτάται από το υλικό με το οποίο είναι σε επαφή.

Το μέγεθος αυτής της αρνητικά φορτισμένης ζώνης νερού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Όσο πιο υδρόφιλο είναι το υλικό, τόσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθος της αρνητικά φορτισμένης ζώνης.

Αυτή η αρνητικά φορτισμένη ζώνη νερού έχει ονομαστεί νερό «ζώνης αποκλεισμού».

Exclusion Zone Layer

Από αριστερά προς τα δεξιά: Επιφάνεια ζελέ, ζώνη νερού χωρίς ρύπανση (ζώνη αποκλεισμού), νερό μολυσμένο με μικροσφαιρίδια. Η εικόνα από τον Gerald H. Pollack, PhD –Καθηγητή Βιομηχανικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον

Αυτή η εικόνα δείχνει μια μεγέθυνση ζελέ σε ένα πιάτο με νερό.

Το νερό έχει μολυνθεί με μικροσφαιρίδια, έτσι ώστε να φαίνεται η οποιαδήποτε αλλαγή κατάστασης του νερού.

Όπως φαίνεται στην εικόνα, τα μικροσφαιρίδια έχουν απωθηθεί από την επιφάνεια, αφήνοντας μια περιοχή χωρίς μικροσφαιρίδια.

Σύνδεσμος με βίντεο στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον

Άλλο ένα παράδειγμα ζώνης αποκλεισμού που έχει δημιουργηθεί γύρω από Nafion (ένα εξαιρετικά υδρόφιλο υλικό):

Nafion and Exclusion Zone

Ζώνη αποκλεισμού πάχους 100 μm. Η εικόνα από τον Gerald H. Pollack, PhD –Καθηγητή Βιομηχανικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον

Το μέγεθος της ζώνης αποκλεισμού σ’ αυτή την εικόνα είναι περίπου 100 μm. (δηλαδή 0,1 mm)

Αυτό ισοδυναμεί με εκατομμύρια στρωμάτων από μόρια νερού.

Μπορείτε να δείτε ότι υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα του νερού το οποίο συμπεριφέρεται διαφορετικά από το νερό γύρω του.

Πώς γνωρίζουμε ότι η ζώνη αποκλεισμού είναι αρνητικά φορτισμένη;

Ένα απλό τεστ, κατά το οποίο τοποθετείται ένα ηλεκτρόδιο στο νερό της ζώνης αποκλεισμού και ένα δεύτερο ηλεκτρόδιο στο κυρίως σώμα του νερού, πέρα από τη ζώνη αποκλεισμού, μαρτυρεί τη διαφορά δυναμικού μεταξύ των φορτίων.

Η ζώνη αποκλεισμού του νερού έχει αρνητικό φορτίο.

 

 

Current Flow

Ο Διαχωρισμός του φορτίου επιβεβαιώνεται από τη ροή του ρεύματος


PH Dye

Προσθήκη στο δείγμα χρωστικής ευαίσθητης στο pH. Η παχιά κόκκινη λωρίδα είναι το Nafion. Το λεπτό λευκό στρώμα στ’ αριστερά έχει αποκλείσει τη χρωστική.

 

Άλλο ένα πείραμα με χρωστική ευαίσθητο στο pH δίνει το ίδιο αποτέλεσμα.

Η προσθήκη στο νερό μιας χρωστικής ευαίσθητης στο pH επιβεβαιώνει την ύπαρξη αρνητικού φορτίου στη ζώνη αποκλεισμού.

Η εντονότερα θετική ζώνη βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη ζώνη αποκλεισμού. Παρατηρήστε ότι το θετικό φορτίο στο νερό μειώνεται ανάλογα με την απόσταση από τη ζώνη αποκλεισμού.

Η ζώνη αποκλεισμού σχηματίζεται δίπλα στην επιφάνεια των αντικειμένων και των υλικών που είναι μέσα στο νερό.

Ποια είδη υλικών αποκλείονται από τη ζώνη αποκλεισμού;

Υπάρχει μια τεράστια ποικιλία σωματιδίων που αποκλείονται.

Αποκλείστηκαν μικροσφαιρίδια όλων των ειδών και μεγεθών, με μεγέθη που ποικίλουν από 10 μm μέχρι και 0,1 μm: ακόμα και ερυθρά αιμοσφαίρια, αρκετά στελέχη βακτηριδίων και σωματίδια κοινής σκόνης.

Η πρωτεΐνη αλβουμίνη (λευκωματίνη) αποκλείστηκε, όπως και διάφορες χρωστικές με μοριακό βάρος μέχρι και 100 dalton, δηλαδή ελάχιστα μεγαλύτερο από αυτό των μορίων του κοινού αλατιού.

Το εύρος της διάστασης μεταξύ των μεγαλύτερων και των μικρότερων σωματιδίων που αποκλείστηκαν έφτανε την τάξη των δισεκατομμυρίων διαιρέσεων.

Έχει επιβεβαιωθεί αυτή η ανακάλυψη της ζώνης αποκλεισμού;

Exclusion Zone net to Gel BeadZinc

Μικροσφαιρίδια στο νερό, πέρα από τη ζώνη αποκλεισμού. Παρατηρήστε πώς τα μικροσφαιρίδια έχουν απομακρυνθεί από τη ζώνη αποκλεισμού που περιβάλλει το σταγονίδιο από ζελέ. Η εικόνα οφείλεται στον Gerald H. Pollack, PhD –Καθηγητή Βιομηχανικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον

Ναι, οι παρακάτω επιστήμονες έχουν εξετάσει αυτά τα πορίσματα και τα έχουν επικυρώσει:

  • Felix Blyakhman (Ural State University)
  • Wei-Chun Chin (U. Cal. Merced)
  • Toshio Hirai (Shinshu University)
  • Mark BanaszakHoll (Univ. of Michigan)
  • Tom Lowell (Vermont Photonics)
  • Diedrich Schmidt (Tsukuba)
  • Gerhard Artmann (Aachen)
  • David Maughan (U. Vermont)
  • MiklosKellermayer (Budapest)
  • FettahKosar (Harvard)
  • Jacques Huyghe (Eindhoven)
  • NikolayBunkin (Moscow)

 


Επόμενη Σελίδα >>
<< Προηγούμενη Σελίδα

Εγγραφή στο Newsletter

This is a sample box, with some sample content in it.